قبض های اخطار گرفته و پدر شهید

انما الحیاة عقیده و جهاد، این معنا بخش همه زندگی است در نگاه اسلامی و البته انسانی که خداوند، خلق خود را در صراط مستقیم هدایت می کند و رشد یافته می‌خواهد. زندگی   که عقیده در آن مثل روح ، جریان نداشته باشد فرقی با مردگی ندارد. زندگی  که به جهاد، اعتلا نیابد هم هر چه باشد، حیات انسانی نیست. البته جهاد فقط تیغ بر کشیدن و تفنگ بر داشتن نیست که متناسب با نیاز های زمان، باز تعریف می شود...این را عرض کردم تا بگویم وقتی« عقیده» باشد،« جهاد» هم ادامه دارد چنان که پرچم این جهاد را هم در دستان پاک و مطهر و توانمند اصحاب همان جهاد می بینیم و نمونه اش پدر شهیدی است که دارد در راه پسر خویش گام برمی دارد و خانه شهید را به خانه امید « آبرومندان» نیازمند تبدیل کرده است. او دست های مدد خواه را به گرمی می فشارد و تا دستانش را توان است، گره می گشاید از مشکلات مردم. می آیند به نیاز و اجابت می شوند به کرامت و می روند به دعا و درکی تازه از عظمت عقیده و شکوه جهاد. یکی از پر شمار کار های خوبی که پدر شهید انجام می دهد این است که حقوق و درآمد خود را که حدود ۴ میلیون تومان در ماه می شود می گذارد برای پرداخت قبوض آب و برق و گاز مردمانی که توان پرداخت ندارند. پیرمرد با نان و ماست روزگار می‌گذراند تا بتواند کاری کند که زندگی مردم - تا جایی که می تواند- سخت تر نگذرد. یکی از مسئولان عزیز شهری که به زیارت این پدر رفته بود به عظمت این پدر درود می فرستاد و دیگری می گفت: ادامه راه شهدا یعنی این، یعنی جهاد به مال در ادامه جهاد با جان. من با شنیدن این ماجرا یاد پدر روستایی یک شهید مرز نشین افتادم که همان روز های شهادت فرزند به خانواده گفته بود از این پس این خانه ما نیست، خانه شهید است . خانه امید مردم. حواس تان باشد که کاری نکنید که امید مردم نا امید شود... آن پدر شهید که سواد چندانی نداشت و روستا نشین بود، انگار از شهید الهام گرفته بود این کلام بلند را. راست می گفت پیرمرد، خانه شهید، بی آن که کسی بگوید به کانون توجه، کانون امید و کانون فرهنگ و تمدن تبدیل می شود، وقتی خانواده شهید راه فرزند و پدر و برادر را با قوت بپیمایند پرچم جهاد و عقیده بر شانه هایی چنین توانا استوار می‌شود، عزت ملی در خانه ها و خانواده هایی چنین ، ریشه دار تر می شود و میوه های رسته بر این شجره طیبه، کام همه را شیرین می کند. با تامل در  ماجرای این دو پدر ، یاد آن جمله راه گشای امام عزیز می افتم که فرمود؛ خانواده های شهدا ، چشم و چراغ این ملت اند. پدری که با حقوق خود نمی گذارد چراغ خانه ای خاموش شود. 

 خراسان / شماره : 19636 / یکشنبه ۲۶ شهریور-۱۳۹۶ / صفحه 16/ بدون موضوع

http://khorasannews.com/?nid=19636&pid=16&type=0
/ 0 نظر / 90 بازدید