پیامبرانه باید زیست

تو را بزرگ تر از دری آفریده اند اگر بدانی. بزرگ تر از اقیانوس ها آفریده اند اگر به وسعت خویش پی ببری. گسترده تر از زمین آفریده اند اگر نگاه از زمین برگیری . اگر بفهمی که می توانی از همه چیز بزرگ تر باشی پس تلاش کن. پس بکوش و وسیع باش . دلتنگ که شدی، منتظر نباش کسی دل گرفته ات را باز کند، بلند شو و قدمی بردار. دل یک نفر را شاد کن، دلت خود به خود باز می شود که ما را جوری آفریده اند که با خنده دیگران می توانیم بخندیم و خط اشک دیگران بر دل ما هم خراش می اندازد. بیاییم و دل و ایرو گشاده داشته باشیم حتی وقتی دست مان بسته است.صائب تبریزی به زیبایی به گشاده رویی می خواند مان چه می داند اگر قرار است انسان تعالی پیدا کند. اگر قرار است، غم را از دل خود و از پهنه زمین بشوید. اگر قرار است اتفاقات خوب چنان زیاد شود که کسی خاطره تلخی در یاد نداشته باشد باید روی گشاده و دل گشاده داشته باشد و دست هم بگشاید برای هرچه که می تواند گره بگشاید

....چون وا نمی کنی گرهی، خود گره مشو

ابرو گشاده باش چو دستت گشاده نیست...

هر چند کوه قاف بود لقمه ای بزرگ

عنقا اگر شوی ز دهانت زیاد نیست.....

صائب، انسان را فراخ سینه و ابرو گشاده می خواهد و باور دارد اگر چنین شد همتی خواهد یافت که او را از قاف هم فراتر خواهد برد. انسانی چنین است که می تواند بعد امیر شدن بر خود، بر جهان هم مدیریت کند. مدیریت ، قدرت می خواهد پس قوی باش !

و پیش از آنکه کسی را دوست داشته باشی، خودت را دوست داشته باش تا همچنان باشی در لحظه هایی که کسی برای تو نیست. این البته اصلا به معنای خودخواهی نیست بلکه اگر خود را دوست داشته باشیم، به توسعه دوستی ها همت خواهیم کرد تا سهم ما از دوستی، فراوان تر شود. خود خواهی غیر از خود را دوست داشتن است. اولی همه را از دورت پراکنده می کند و دومی تورا وامی دارد تا پیامبرانه به دنبال دیگران باشی و به بسط مهر و معرفت بپردازی که پیامبر بزرگ را زیبا ترین تعریف این است که مولا علی فرمود "طبیب دوار بطبه"؛ او (پیامبر) پزشکى است که با طبّ خویش پیوسته در گردش است، داروها و مرهم‏هاى خود را به خوبى آماده ساخته و ابزار داغ کردن را (براى سوزاندن‏ زخم ها) تفتیده و گداخته کرده است، تا بر هر جا که نیاز داشته باشد بگذارد؛ بر دل هاى کور، بر گوش هاى کر، بر زبان هاى گنگ، او با داروهاى خویش بیماران غفلت زده و سرگشته را رسیدگى و درمان مى‏کند، همان هایى که از فروغ حکمت بهره نگرفته و اندیشه خود را به انوار دانش هایى که اعماق جان را روشنى بخشد، تابان و فروزان نکرده‏اند،... باری، باید پیامبرانه زندگی کرد. این نقشه راهی است که حضرت خداوند پیش پای انسان نهاده است با سلوک پیامبری که "ولکم فی رسول الله اسوه حسنه" است.اینگونه است که می توان بزرگ شد و بزرگ ماند و دست دیگران را هم گرفت و به قله برکشید....

ب / شماره 3555 / یکشنبه 15بهمن 1396/ صفحه اول و 3


/ 0 نظر / 89 بازدید