ما و آفتاب هدایت

 خداوند ما را خیلی دوست دارد و به روش و منش ما آنقدر اهمیت می دهد که نمی گذارد باری به هرجهت ایام را سپری کنیم. آنقدر ما را متعالی می خواهد که عالی ترین بندگان خویش را به امامت ما و با تکلیف هدایت ما و الگوی تام و تمام زندگی ما بر گزیده است لذا قاطعانه می توان گفت؛ زیبا زندگی کردن تکلیف ماست و زیبایی حق ما، کسی که امامی چونان «هادی» دارد، جز به راه حق و جاده زیبایی نباید گام بگذارد و آن که هادی چون علی النقی(ع) دارد، پندار و نگاه و زندگی اش هم باید پاکیزه باشد. پاکیزه از هر چه غبار است که سهم پیروان «نقی» پاکیزگی است و باید که ساحت اخلاق و دامن زندگانی خویش را به زلال کلام او، پاک گردانند و مشی و منش را در این زلال هماره جاری بشویند، چه در کنار جویباری چنین جاری و زلال، تشنه کام بودن و غبارآلوده پوشیدن کفران نعمت است که خود گناهی است بزرگ تر.

پس بنشینیم بر کنار این جویبار و جان تازه کنیم در احادیث هادی انسان که امت را از کوچه های تنگ تردید و کژراهی، به جاده صلاح و رستگاری می رساند. برای رسیدن به این جاده هم بر اساس کلام امام باید «بارهای سنگین» را زمین گذاشت. باید حسد را، غرور را، خودپسندی را، بخل را، طمع را و ... همه خوی های شیطانی که بار آدمی را سنگین می کند زمین گذاشت چه همان گونه که امام(ع) می فرمایند: «حسد، نیکویی ها را نابود سازد و فخرفروشی دشمنی آورد و خودپسندی مانع از طلب دانش است و به سوی خواری و جهل فرا می خواند و بخل ناپسندیده ترین خلق و خوی است و طمع خصلتی ناروا و ناشایست است.» خب آیا عاقلانه نیست حسد را، این آتش نیکی سوز را به آب کرامت خاموش کنیم؟ آیا هوشمندانه نیست، کالای فخر را که خریداری جز با مطاع دشمنی ندارد، از روی ترازوی تعامل با مردم برداریم؟ آیا به سزا نیست ناسزایی چون بخل را از فهرست خلقیات خود خط بزنیم و با شستن «خودپسندی» از اوراق دفتر، به طلب دانش برخیزیم؟

کمی تأمل کنیم، زندگی ما، دفتری سفیداست در دست ما و این خود ماییم که در آن می نویسیم، زیبا یا زشت، به نور یا به آتش. همه خطوط کتاب، شرح رفتار ماست. پس با دقت در رفتار خود و دوباره خوانی سیره و روش خویش، کتاب زندگی خویش را بخوانیم و به اصلاح آن برخیزیم، قبل از آن که در روز وعده داده شده نامه اعمال را به دست مان دهند که حتی یک حرفش را هم نمی شود تغییر داد. امام هادی(ع) که امروز به میلادش، جان و جهان روشن داریم، به رغم 6 خلیفه باطل کردار عباسی، همه تلاش خود را در راهبردهای گوناگون چون وکالت و دعا و زیارت، ما را از غفلت برهاند و به مقصد که کمال بندگی است برساند لذا شایسته است، بایسته است تا با سلوک در طریق هدایت ، شکرانه این نعمت بزرگ را به جا آوریم که این نیز جز به حسن رفتار ممکن نیست....

ب / شماره 3434 / چهار شنبه  15 شهریور 1396/ صفحه اول و 3/چ2

/ 0 نظر / 93 بازدید