به استقبال رمضان برویم

شهر را آذین می بندند، خیابان را چراغان می کنند، کوچه را گل می افشانند، در قدم عزیزی که قرار است از راه برسد و این عزیز هرچه بزرگ تر و پر اثرتر، استقبال از او هم گسترده تر است و ما خود، خیابان های چراغان، کوچه های گل آذین، طاق نصرت های پرشکوه کم ندیده ایم، دیده ایم و آن را به خاطر هم سپرده ایم به شکوه نام عزیزی که آمده است. حالا، اما، همه جهان را و فراتر از آن همه جان را باید آذین بست در قدم عزیزی که می آید تا همه لحظه های ما را بهشتی کند. باید با همه وجود برخیزیم برای استقبال از زمانی که زمین را به شکوه بندگی به تسبیح مضاعف معطر می کند و زمینیان را نیز به چنان عظمتی می رساند که در شب قدرش، به «تنزل الملائکة و الروح» به بزرگی حقیقت و شکوه انسان کامل و ولی خدا، برسند. آری ، آن عزیز که با برکت و رحمت و مغفرت، پرشکوه و خرامان و دامن کشان به سوی ما می آید، ماه عزیز رمضان است و حال باید پرسید، برای آمدن بزرگی چنین که سیدالشهور است و شهرا... چه کرده ایم؟ چقدر دلمان بی قرار این قرار عاشقانه است و نگاه مان زلالی زمان را چقدر درک می کند؟ برای سفره هایی که باید برچیده شود تا «میهمانی بهتری» شکل بگیرد چه حساب و کتابی کرده ایم و برای درک فیض و لقمه های نور از سفره معرفتی که گسترده می شود چه برنامه ای داریم؟ آیا به نفس هایی – که به آن فکر نکرده ایم و نمی کنیم- و عطر تسبیح می گیرد، اندیشه خواهیم کرد؟ آیا برای درک فرصت این قطعه بهشتی زمان که خواب آدمی هم حتی رایحه عبادت دارد و انسان را سرخط بندگی می آورد، خود را آماده کرده ایم؟ و مهم تر از این، آیا برای دریافت جلوه های تازه از این ماه – که به گفته استاد حاج علی اکبری، در تقویم زمان تعبیه شده است تا آینده بی پایان ما را تغذیه کند- خود را آماده کرده ایم؟

ای مردم! هر که هستید به هر نام و نشان که شما را می شناسند، با خبر باشید، رمضان دارد به سوی ما می آید با هزار دامن برکت با هزار دریا مغفرت، با هزار خرمن رحمت. پس «دم غنیمت باید شمرد» که هرکس غنیمت نشمارد لحظه ها را از غنیمتی بزرگ، بی بهره خواهد ماند، پس ای آدم ها! همان طور که از مساجد غبار می روبیم و بدان عطر می افشانیم، همان گونه که مساجد را مهیای ماه خدا می کنیم، بیایید، غبار از جان هم برگیریم وخویش را پاک و صافی و بی غش، با تن پوشی از ایمان و مهربانی، با دست هایی که مشق گذشت و یاری می کند و چشمانی که در نگاه ها بذر محبت می کارد و لب هایی که به دیده ها، هدیه لبخند می دهد و ... با همه زیبایی ها، به استقبال ماه خدا برویم که به سوی ما می آید و پیغام عشق خدا را به ارمغان می آورد، آری، ای آدم ها، رمضان در پیش است...

خراسان - مورخ دوشنبه 1394/03/25 شماره انتشار 18995 /صفحه16/بدون موضوع

/ 0 نظر / 89 بازدید