یک عذرخواهی، یک هشدار

مثل پتک سنگین بود خبری که از جمعه شب، زمزمه هایش شنیده می شد و بامداد شنبه پتک شد، سنگ شد، فولاد شد و بر سرمان فرود آمد. فهمیدیم که بوئینگ را پدافند ما به خطا زده است. فهمیدیم سوگواری مضاعف باید داشته باشیم. فهمیدیم اتفاق ها گاهی ناخواسته چنان اتفاق می افتند که همه خواسته ها را تحت الشعاع قرار می دهند. حتی مردان ایستاده در برابر دشمن را به سخت تر از سخت مبتلا می کنند. مردانی که برخاسته اند تا دشمن را سر جای اش بنشانند. من به عنوان روزنامه نگار، سیه پوش این سوگ به سهم خود از مردم عذرخواهی می کنم. مطمئن هستم که مسئولان هم در این عذرخواهی شریک این قلم هستند. اما باید توجه داشت به شرایط. توجه داشت به حالت جنگی کشور. توجه داشت به آرامشی که باید حفظ کنیم و رزمندگان آرامش آفرین را که باید پشتیبان باشیم. من برخویش لرزیدم وقتی جملات سردار غیرتمند وطن، سرتیپ حاجی زاده، فرمانده هوا فضای سپاه را خواندم. او صادقانه و صریح عذر تقصیر آورده است و با همه وجود احساس خود را در این کلمات ریخته است که؛ ” بعد از شنیدن خبر سقوط هواپیمای اوکراینی آرزوی مرگ کردم. ای کاش می‌مردم و چنین سانحه‌ای را شاهد نبودم. ما یک عمر خودمان را پیش‌مرگ مردم کردیم” او درست می گوید. راست می گوید، صادقانه می گوید. برای فدایی وطن سخت است که تعدادی از مردم قربانی اشتباه یکی از زیر مجموعه هایش بشوند. شرایط را درک کنیم و این خطا باعث نشود که مرزبانان وطن، دست و دل شان بلرزد و احساس بی پناهی کنند. بله، به موضوع ریز و موشکافانه باید رسیدگی شود و مقصران در هر سطح باید مورد خونخواهی قرار بگیرند اما نباید فضا به سمتی برود که دشمن می خواهد. نباید ذوالفقار را از دست سربازان علی گرفت. نباید دست شان را از روی ماشه برداشت. دشمن همین را می خواهد که به دست خود ما، شمشیرمان را بشکند. به دست خود ما خیمه مجاهدت را از جا در آورد. باید هوشیار باشیم. حاجی زاده، آسمان و ریسمان به هم نمی بافد، شانه خالی نمی کند از زیر بار مسئولیت و به صراحت می گوید: ” گردن ما از مو باریک‌تر است و هر تصمیمی مسئولان بگیرند. مطیع اجرای آن هستیم…. من در اولین ساعت هایی که مطلع شدم (صبح چهارشنبه) به مقامات بالاترم اطلاع دادم. مقامات هواپیمایی کشوری تقصیر ندارند ما تقصیر داریم. هواپیما در مسیر خود بوده است. خطا در مجموعه نیروهای مسلح است و هواپیمایی کشوری هیچ تقصیری ندارد. در بحث سقوط هواپیمای اوکراینی، در بخش هواپیمایی و دولتی هیچ قصوری نبوده و هر تقصیری هست متوجه ما نیروهای مسلح است.” حالا نباید گذاشت این شانه دچار لرزش شود به ویژه در این شرایط که به بازوهای پرتوان نیاز داریم. خطا شده است. تلخ است خطا و از آن تلخ تر پرده کشیدن روی آن است. تلخ تر، باور این است که می توان امروز هم خبرها را ناگفته گذاشت. این ها همه تلخ است اما نباید باعث شود که شیرینی انتقام از کام مردم برود. نباید بگذاریم شانه های امیران و سرداران و سربازان بلرزد. روز یقه گیری امروز نیست هرچند سیستم های حفاظتی و حقوقی کار خود را می کنند اما فضای رسانه ای و اجتماعی باید حساسیت موضوع را درک و برای مردم تبیین کند. مبادا در دامی بیفتیم که دشمن طراحی کرده است….


ب / شماره 4100 / دوشنبه 22 دی 1398 / صفحه 3

http://birjandemrooz.com/?p=13657

 


/ 0 نظر / 25 بازدید