به یاد هر شهید، درختی بکاریم

 

این روز ها که در خیابان آمد و شد می کنی، می بینی شهروندانی را که دو-سه نهال در دست به سویی می روند. به جایی که نهال ها را بکارند و این خود پیغامی پر شکوه است برای آشتی انسان با طبیعت. برای سبز تر شدن شهر، برای ایفای نقش شهروندی تراز مومنانه. برای زدن نقش زندگی بهتر بر صفحه زمین. این که گفتم " مومنانه"، تعجب نفرمایید چون اسوه حسنه زندگی، حضرت رسول ا...(ص) سخنی دارند راهبرد ساز در این زمینه که ماموریت الهی انسان را در زندگی تبیین می کند؛ "اگر قیامت فرا رسد و در دست یکی از شما نهالی باشد، چنان چه بتواند برنخیزد تا آن را بکارد، باید آن را بکارد." خب این نگاه روشن است واگر ما به این حدیث در گذر زندگی وفادار بودیم قصه ای چنین تلخ و گزنده نمی شد که هست. اگر عامل بودیم نفس های خودمان در شهر ها چنین به سختی بر نمی آمد. اگر امروز هم به سر خطِ عمل خود را برسانیم و در دستانِ هر کدام مان نهالی باشد و در زمین بکاریم قطعا از این روز گارِ سخت، به سلامت خواهیم رهید. آن چه باید بدان توجه کنیم این است که درختکاری یک نمایش نیست بلکه وقتی رهبرِ انقلاب، هرسال، با کاشتِ درختی سرو، بدان اهتمام دارند، هم راهبرد است و هم درس. سیره بزرگانِ امروز ما، ترجمان نگاه کلام معصومین(ع) به درخت و طبیعت و محیط زیست است. فکر می کنم میزان دغدغه مندی مان در باره درختکاری و حراست از محیط زیست و توجه به طبیعت را بتوان در مولفه های ولایت پذیری عملی قرار داد و از کسانی که خود را ولایت مدار تر می دانند به جد خواست که در این عرصه، باور خود را با کاشت درخت نشان دهند چه ولایت فقط در حوزه سیاست نیست که تازه آن را هم برسبیل "نومن ببعض و نکفر ببعض" برگزار کنیم و از عالم و آدم هم طلبکار باشیم. این جا و در همه ساحت های زندگی هم باید نشان دهیم که پای شعار ولایت پذیری، چه نمره ای باید گذاشت. پای درس عملی حرمت نهادن به محیط زیست نیز هم. فکر می کنم وقتی رهبر انقلاب، درختی می نشانند و به عمل و زبان، مردمان را به این منش و روش و سیره می خوانند باید "نهضت درختکاری " راه بیفتد نه این که هر روز از مساحتِ جنگل ها به نفع ویلاهای آن چنانی برای آدم های " ازما بهتران" کاسته شود که خبرهایش هم موی بر تن آدمی راست می کند چه رسد دیدن قتل و غارت درختان و مرگ نهال های جوان. این عملکرد، پاسخ در خور می طلبد وباید مردانِ قانون با قاتلان درختان و مغول های تاراج کننده منابع طبیعی و دامنه های طبیعت، به جد برخورد کنند. باری، درختکاری، امروز یک تفریح و تفنن نیست، حرکت در مسیری راهبردی است و به جرئت می توان گفت درختکاری، امروزه کاری دینی، انقلابی، اجتماعی، اقتصادی، و حتی انسانی است چه در دیار درختان و سرسبزی زمین ها آرامش موج می زند . انسان هم در فضایی چنین می تواند استعداد های خود را شکوفا کند. حالا که سخن به این جا رسید، اجازه دهید یک پیشنهاد بکنم؛ مردانِ فراوانی از پا افتادند تا ما سرفراز و سر پا بمانیم بیاییم به یاد شان درخت بکاریم تا ایران، درختستان شود به یاد فرزندان شهیدش... .


خراسان / شماره : 19772 / يکشنبه ۱۳ اسفند-۱۳۹۶/ صفحه 16 / بدون موضوع


http://khorasannews.com/?nid=19772&pid=16&type=0


http://khorasannews.com/newspaper/BlockPrint/607425


/ 0 نظر / 46 بازدید