همه با هم برای ایران

زندگی، نیازمند امنیت است. امنیتی تمام ساحتی و فراگیر که همه شئون زیستن را در بر بگیرد و راه بر متجاسران امنیت سوز، ببندد. به موازات این امنیت، نیاز حیاتی به آرامش هم هست و این دو، کنار هم که قرار گیرند، فرصت برای شکوفایی فراهم می شود حتی اگر سختی ها پرشمار شود و مصائب، چاه و چاله بکند سر راه مردم. در امنیت و آرامش می شود هم چاه را پُر کرد و هم چاله را و مسیر را هموار کرد برای پیشرفت. چیزی که حق مردم و کشور است چنان که خود امنیت و آرامش، نیز از حقوق مسلم مردم است و همه ارکان نظام نیز همه همت خود را باید به کار گیرند تا این دو گوهر گرانسنگ از آسیب بدخواهان مصون بماند. چه – به تکرار می گویم- بر این بستر است که می توان از دل مشکلات، راهی به سوی شرایط بهتر گشود والا از میان لهیب آتش زبانه کشیده، نه تنها نمی توان راهی به موفقیت باز کرد که دود آن نیز، چشم را کور می کند. با چشم نابینا هم نمی شود راه را از چاه باز شناخت و چه بسا افرادی در شرایطی چنین به چاه و چاله افتند که اقتضای شرایط فتنه آلود است. پس برای رهانیدن مردم از این فضا باید کوشید و با درک شرایط حال حاضر، ضمن دعوت مردم به آرامش و تدبیر امور، مراقب اقدامات هنجارشکنانه و اغتشاشات عده ای معدود نیز بود که –آگاهانه یا ناآگاهانه- به جنگ امنیت و منافع ملی آمده اند. آنان برای ذبح همان آرامشی، آستین بالا زده اند که حق خود و جامعه می دانند اما به این پرسش پاسخ نمی دهند که فاصله زمین تا آسمانِ میان اعتراض با اغتشاش را چگونه پشت سر می گذارند. معترض، سخن دارد، حتی فریاد می زند اما هیچ وقت، کبریت نمی کشد به اموال عمومی که سهم مخرد شده همه ۸۳ میلیون ایرانی در آن است. معترض، زبان به نقد دارد نه دست به تخریب و فراتر از همه کنش ها و واکنش ها هموطن ما، نجیب و اعتراض او نیز بر منطق و قاعده نجابت است لذا، آتش افروزی و تخریب اموال عمومی و خصوصی در قاموس فکری مردم راه ندارد و باید حساب افرادی که آتش در خرمن جامعه می زنند را از مردم جدا دانست و با تکریم مردم و توجه مدبرانه به خواسته هاشان، دست متجاسرین را از سر اموال و آرامش مردم کوتاه کرد. قطعا تصمیم سران قوا و قوه های عاقل و برنامه ریز مدیریت کشور که مورد تایید و تاکید رهبر فرزانه انقلاب، حضرت آیت ا… خامنه ای (مدظله العالی) نیز هست، – در شرایط فعلی- راهی مطالعه شده برای نجات کشور و منافع بلند مدت و کلان ملی است. این مهم نیز با همت مسئولان و همگرایی ملی و مدیریت بهینه منابع میسر است. با رصد جمیع شرایط می توان گفت این یک الزام ملی است و باید همه ما خود را با شرایط جدید وفق دهیم و کمربندهای همت را محکم کنیم که ایران امروز به آرامش و هوشیاری و عمل مومنانه و سازنده همه فرزندان خویش نیاز دارد. شرایط را درک کنیم و با تدبیر رفتار ها برای کاهش عوارض این جراحی اقتصادی تلاش کنیم. این به نفع همه است. آرام باشیم و دیگران را هم به آرامش دعوت کنیم. این عین “تعاون” بر خیر است که خداوند در قرآن ما را بدان می خواند: “تعاونوا علی البر والتقوی” و اتفاقا از آنچه دشمنان وطن ما را بدان می خوانند و برخی افراد با اغتشاش بدان لبیک می گویند نیز مصداق همانی است که خداوند ما را از آن نهی می فرماید: “ولا تعاونوا علی الاثم والعدوان”. دست بشوییم از همراهی در گناه تخریب و اغتشاش و با حفظ حرمت “اعتراض” با درک درست شرایط، دست در دست هم بگذاریم برای اعتلای ایران….


ب / شماره 4054 /سه شنبه 28 آبان 1398 / صفحه3

http://birjandemrooz.com/?p=12125


/ 0 نظر / 263 بازدید