فرهنگ رضوی و چهارشنبه‌های امام‌رضایی

امام‌رضا(ع) را دوست داریم. برای سلام‌هایی که باید از دور ادا کنیم، ناراحتیم و آرزوی روز‌های گذشته را به دعا از خدا مسئلت می‌کنیم تا بتوانیم پروانه خورشید خراسان شویم در رواق‌ها و شبستان‌ها، اما... یک امای مهم در این میان هست به نام کرونا که تا باشد، نمی‌گذارد خودمان باشیم و به تجدید حال خوش گذشته، در حرم زیارتنامه را با جانمان بخوانیم. برای رسیدن به آن روز‌های خوب، باید از این روز‌های سخت و از روی جنازه کرونا رد شویم. این موضوع هم می‌طلبد که هم به‌زبان و هم در عمل به منطق رضوی روکنیم. حضرت امام‌رضا(ع) می‌فرمایند: «من لَم یَشکُرِ المُنعِمَ مِنَ المَخلوقینَ لَم یَشکُرِ‌ا... عَزَّوَجَلَّ»؛ هرکس درمقابل خوبى مردم تشکر نکند، از خداى عزوجل تشکر نکرده است.(1) یعنی باید همه وجود، خوبی شویم دربرابر خیری که کادر درمان، خود را وقف آن کرده‌اند. تشکر از هر نعمتی باید از جنس همان نعمت باشد. این قاعده‌ای است عقلانی و همین هم حکم می‌کند که با رعایت شیوه‌نامه‌های بهداشتی، به خداقوت درمانگران برویم که برای سلامتی مردم از سلامت خود هزینه می‌کنند؛ آنان که با مجاهدت خود، بر ما حقی بزرگ دارند و با بزرگواری می‌گویند چیزی نمی‌خواهیم جز اینکه با خوددوستی، جانتان را از خطر‌های سرگردان کوچه و خیابان، محافظت کنید. می‌گویند برای سلامتی خود بکوشید. نگذارید این ویروس منحوس، در جانتان، جشن مرگ برپا کند. می‌گویند چون دوست‌تان داریم، شرط دوستی و رفاقت را به‌جا می‌آوریم و می‌گوییم گفتنی‌ها را. شما هم رفاقت کنید و مراقب خود باشید. درست و دقیق و دوستانه می‌گویند. ما هم با رعایت دستورالعمل‌ها، نعمت وجود دوستانی چنین را قدر بدانیم تا خدا را هم سپاس گفته باشیم.

پینوشت:

1- وسائل‌الشیعه، جلد۱۶، صفحه۳۱۳

شهرآرا / شماره 3264 / چهارشنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۹ / صفحه 16 / نگاه هشتم

https://shahraranews.ir/fa/publication/content/2303/34378


/ 0 نظر / 19 بازدید