صدای اذان محرم می آید!

عقربه های ساعت هم آهنگ عزا گرفته اند در حوالی محرم. زمین را هم اگر گوش شنوایی باشد، شیونش تا آسمان می رود. حکایت غریبی است این زمان که پسر رسول خدا در امت پیامبر چنان غریب می افتد که غربت معنایی بسیار گسترده می یابد و زمان به زمان هم می رود این غربت چنانکه فرات می رود در عطش. ائمه (ع) ، این پیشوایان هدایت نیز نگاه ما را به محرم برمی گرداندند تا بدانیم که مرکز، عاشوراست. کانون معرفت حسین است و باید با او همراه شد که همه راه ها به کربلا می رسد و از کربلا آغاز می شود. بگذارید در بازگشت دوباره تاریخ به محرم و کربلا گزارشی بخوانیم از نگاه امام رضا(ع) به کربلا؛
ریان بن شبیب روایت شده که گوید در روز اول محرم به محضر امام رضا (ع) رفتم..... آن حضرت درباره ی محرم و روز عاشورا و مصیبت جانگداز امام حسین (ع) سخنانی فرمود که از آن جمله بود: ای پسر شبیب براستی که ماه محرم ماهی است که مردم زمان جاهلیت در گذشته به خاطر حرمت آن ماه، ستم و جنگ را در آن حرام می دانستند ولی این امت نه حرمت ماه را نگه داشتند و نه حرمت پیامبر را، که فرزندان او را کشته و زنانش را اسیر کرده و اموالش را به غارت بردند. خدایشان هیچ گاه نیامرزد.
ای فرزند شبیب اگر خواستی بر چیزی گریه کنی، بر حسین بن علی بن ابیطالب گریه کن که براستی او را همانند گوسفند کشتند، و به همراهش هیجده مرد از خاندانش را نیز کشتند که در زمین همانندی نداشتند، و در شهادت آنها آسمان های هفتگانه و زمین ها گریستند، و ....
ای پسر شبیب براستی که پدرم روایت کرد از پدرش از جدش که چون جدم حسین (ع) کشته شد آسمان خون و خاک قرمز گریست، ای پسر شبیب اگر بر حسین گریه کنی تا اشکانت بر گونه ات بریزد خداوند هر گناهی که داشته باشی کوچک یا بزرگ کم یا زیاد همه را بیامرزد.
ای پسر شبیب اگر خوش داری که خدای عزوجل را در حالی دیدار کنی که گناهی نداشته باشی حسین (ع) را زیارت کن،
ای پسر شبیب اگر دوست داری در آن غرفه های ساخته در بهشت با پیامبر خدا (ص) سکونت گزینی پس لعنت فرست بر کشندگان حسین.
ای پسر شبیب اگر خوش داری ثواب و پاداش کسانی را داشته باشی که با حسین (ع) به شهادت رسیدند، هر گاه به یاد آن حضرت افتادی بگو «یا لیتنی کنت معهم فأفوز فوزا عظیما.»
ای پسر شبیب اگر خوش داری که در درجات والای بهشت با ما باشی پس محزون و اندوهگین باش در حزن و اندوه ما، و خوشحال و فرحناک باش در فرح و خوشحالی ما، و ولایت (و دوستی) ما را از دست مده که براستی اگر مردی سنگی را دوست بدارد خداوند در روز قیامت او را با همان سنگ محشور فرماید!.
آری، زمان دوباره به محرم می رسد و اینک نوبت ماست تا فاصله خود را با کربلا بسنجیم و گام تند کنیم تا خود را به کربلا برسانیم. برای این هم باید خود را با امام چنان تعریف کنیم که امکان جدایی نباشد چه اگر بشود ما را از امام جدا کنند، هم ما ره به بیراهه خواهیم برد و هم باز اگر نه امام را، امامت را به مسلخ خواهند برد. خود را به کربلا برسانیم و با حسین ایمان خود بمانیم تا حقیقت چون پرچم در اهتزاز، نگاه ها را به سوی هدف بکشاند....

 ب / شماره 3445 /چهار شنبه  29 شهریور 1396/ صفحه اول و 3/

/ 0 نظر / 97 بازدید