دوباره با شهدا در 22 بهمن

این روزها در سال 1364، کربلا داشت جلوه های خود را مرور می کرد در رزم برادران مان که فاو را به میهمانی عاشورا بردند، در والفجر 8. یادم مانده است از آن ایام که شهد پیروزی رزمندگان ما با سالگرد پیروزی انقلاب در هم می آمیخت و در کام ها می نشست.

ما به فتح مبین رسیده بودیم، در جبهه و این شکوه یاد پیروزی انقلاب را بیشتر می کرد و مردم هم برای راهپیمایی 22 بهمن، انگیز و غرور مضاعف یافتند. آن روز ها گذشت ولی شهدا نه گذاشتند و نه گذشتند بلکه ماندند و امروز هم مارا به راه پیشین می خوانند و به خوانش دوباره و حماسه وار 22 بهمن که در تفسی زیبای این جمله می نشیند؛ یک روز برای خدا،یک روز برای وطنم ایران، یک روز برای انقلاب، یک روز در شکوه یوم الله.

 این شرح و بیان 22 بهمن است از نگاه من که این روز را، این فراز تاریخی را، فقط در تراز ایران انقلابی می دانم نه چیز دیگر. دیگر هرچه باشد و خوب هم باشد، ذیل آن تعریف می شود و هرچه باشد و خوب نباشد نسبتش با انقلاب، مثل رابطه بیماری است با انسان که هرگز نباید "اصل" تلقی شود بلکه "عارضه ای " است که به تلخی دارو و یا حتی ضرب تیغ جراحی باید درمان شود.باید هم برای درمان، اقدام کرد.

این "باید" در این ساحت اقتضا می کند که با به رسمیت شناختن "حق مردم"، همه امکانات برای رشد و ارتقای انسان ها و توسعه کشور بسیج شود چه انسانِ تراز انقلاب اسلامی، باید در همه حوزه ها، در شمار برترین ها و بهترین ها باشد. باید زندگی این جهانش چنان به سامان باشد که مستقیم به بهشت پل بزند و باور ِآخرتی اش چنان طراحی شود که زندگی امروزش را، جامعه اش را، رفتارش را بهشتی تعریف کند.

انقلاب، هدف بلندی چنین داشت و باید داشته باشد هنوز لذاست که مردم نستوه این دیار، انقلاب را با خون خود به پیروزی رساندند و باز با خون خود در نگهداشت آن کوشیدند. هزینه اش را هم ، سخاوتمندانه پرداختند؛240 هزار شهید! شهید دادیم تا شهد آزادگی در کام و نجابت احرر در نگاه مان باشد. امروز هم اما ماندگاری انقلاب و اصلاح ناراستی ها و وجین علف های هرز، باز حضور مردم را می طلبد. مردمی که فراتر از انگاره ها و گرایش ها، پای کار انقلاب می ایستند و این ایستادگی را در هیمنه راهپیمایی به تماشا می گذارند که هر قدمش، معنای دفاع از ایران می دهد.

 این را می دانیم و فردا هم نشان خواهیم داد پای همان عهد نخستین هستیم و با همه گلایه هایی که گاه پنجه برگلو می کشد، خواهیم آمد تا آرمان شهدا را فریاد کنیم. حتی کسانی که به هر دلیل فرصت آمدن نیابند باز بسیارشان را سر همدلی با راهپیمایان است هرچند تاب همراهی نباشد. فردا مردم می آیند با یاد شهدا. با همان عهد نخستین، با همان قرار برای انقلاب، برای ایران و چنین است که هم مرز ها حفظ می شود و هم قدرتملی دامن می گستراند و هم به جایی می رسیم که با اقتدار کامل، دنیا را به شنیدن سرودی بخوانیم که دوباره ایران را فریاد می کند. باور داریم که در این دوباره عزیز شهدا هم کنار ما می ایستند و می خوانیم ؛ دوباره ایران، دوباره اسلام.....


 حیات / تاریخ انتشار: شنبه ۲۱ بهمن ۱۳۹۶ | شناسه مطلب: 137381


http://hayat.ir/fa/137381/

/ 0 نظر / 11 بازدید