کپی‌های متعدد و حق انتخاب

میان کپی‌های کمرنگ و پررنگ یک متن، نمی‌توان به حق انتخاب رسید بلکه باید متون استاندارد دیگری هم باشد تا فرد بتواند از آن میان دست به انتخاب بزند. این یک گزاره پذیرفته شده است و فکر نمی‌کنم کسی بر آن خرده بگیرد و حتی تصور بکند که می‌شود از میان کپی‌های یک اثر به انتخاب رسید. البته در این مقال سخن از متن و انتخاب آن نیست بلکه موضوع به انتخابی برمی‌گردد که در متن جامعه اتفاق می‌افتد و با وجود حاشیه‌های متداول، به "حق انتخاب مردم" معنا می‌دهد. همین فرآیندی که با پایان زمان ثبت‌نام نامزد‌های نمایندگی مجلس شورای اسلامی، مرحله اول آن رقم خورد و اکنون با بررسی در هیئت‌های اجرایی مرحله دوم را می‌گذراند.

حرمت‌گذاری به "حق انتخاب مردم" از همین مرحله باید به جد مورد نظر باشد و در مراحل بعد نیز هم. یعنی هیئت‌های اجرایی و نظارتی و به‌ویژه شورای نگهبان باید با کلان‌نگری، دایره انتخاب را چنان وسیع بگیرند که همه گرایش‌ها و سلایق، نامزدی برای رای دادن داشته باشند. این، به معنای چشم بستن مجریان و ناظران نیست که اتفاقاً به معنای چشم بیشتر باز کردن و به مر قانون رفتار کردن است تا با حفظ شرایط قانونی بستر برای انتخاب مردم فراهم شود. ناظران و مجریان قانون باید خط‌کش بردارند، سنگ و ترازو هم بکنند عیارها را منتها متر و معیار باید "سلامت" افراد باشد به‌ویژه در حوزه اقتصادی و کارآمدی و تخصص و تعاون نگری و ایثارگری به معنای ترجیح منافع ملی برمنافع فردی و جریانی. به دیگر عبارت باید این صلاحیت‌سنجی چیزی فرای سلایق و گرایش‌های سیاسی باشد و از استاندارد‌های چندگانه، فرهنگ‌ها فاصله داشته باشد. اگر – مثلاً - نامزد اصلاح‌طلب براساس معیاری، صلاحیتش احراز نشد، نامزد اصول‌گرایی هم که در آن معیار مثل نامزد اصلاح‌طلب است نیز دارای صلاحیت شناخته نشود.

این که تراز را جوری تنظیم کنیم که یک جناح با همه ژنرال‌هایش بتواند به میدان بیاید و جناح دیگر نتواند حتی همه سربازانش را در میدان پیاده کند، قطعاً نتیجه خوبی برای کشور نخواهد داشت چنان که این را تجربه نیز کرده و نتیجه‌اش را هم دیده‌ایم. وقتی تراز‌ها و عیارسنجی‌ها و صلاحیت‌خوانی‌ها، یکسان باشد و همه با یک چشم نگریسته شوند برای مردم هم حق انتخاب خواهد ماند اما اگر – خدای نخواسته - گرفتار استاندارد‌های گوناگون شویم نباید انتظار داشته باشیم که شور و شوق، روز انتخابات مردم را از خانه به پای صندوق‌ها بکشاند. این را هم البته تجربه کرده‌ایم و باز به مذاق ما خوش نیامده است که همواره انتخابات را پرشور و پرشکوه می‌خواهیم و حضور مردم را امضایی دیگر پای کارنامه نظام می‌شماریم.

مردم زمانی پای کار می‌آیند که "حق انتخاب" داشته باشند آن هم نه میان "راس‌ها" و چهره‌ها بلکه میان "رای"‌ها و ایده‌ها. این حق را از مردم دریغ نکنیم تا رای‌شان دریغ نشود. مراقب این معادله که هیچ مجهولی هم ندارد، باشیم و نظارت‌ها را این بار بیشتر به سمتی ببریم که به جای گرایش سیاسی، بیشتر نظرات و عملکرد اقتصادی افراد زیر ذره‌بین برود و کسانی در فینال رای مردم باشند که به "طهارت اقتصادی" ملتزم و به توانایی مجهز و به توسعه کارآمدی و امید باور داشته باشند. کسانی که با سویه‌های فکری گوناگون، ترجمان "اختلاف امتی رحمه" باشند و بر آرمان‌های اصلی انقلاب، باور‌مند و وفادار باشند. افرادی چنین همه نه فقط در یک جناح مدعی و پر سر و صدا که در میان همه جریانات و فرزندان وطن فراوان است پس میدان انتخاب را به گزینش میان کپی‌های کم‌رنگ و پررنگ و کوچک و بزرگ یک متن خلاصه نکنیم که این نمی‌تواند معنای درستی برای "حق انتخابِ مردم" باشد...


جمهوری اسلامی / شمـاره ۱۱۵۹۸ / ۱۸ آذر ۱۳۹۸ / صفحه 3 / خبر

http://jomhourieslami.net/?newsid=222539

http://jomhourieslami.net/index.php?year=1398&month=09&day=18&category=3&#

http://jomhourieslami.net/archive/pdf/1398/09/18/3.pdf


/ 0 نظر / 23 بازدید