کربلا منتظر همت ماست

خانه هایمان را زیبا می سازیم. نمایش باید چشم را نوازش کند و امکاناتش باید راحتی تن را پیامد داشته باشد. برخی هایمان هویت و شخصیت «مسکین» را با «مکان» و تراز شخصیت افراد را بر اساس محل سکونت و نوع خانه می سنجیم، لذاست که خیلی هایمان برای داشتن یک خانه، ساختن یک خانه هر چند بهتر تلاش می کنیم، زیر دین می رویم، سنگینی وام را بر شانه هموار می کنیم تا خانه ای داشته باشیم که هر کسی دید، ما را به دیده احترام بنگرد، البته این نگاه منفی نیست، حداقل در داوری این قلم تلاش برای داشتن خانه ای خوب، اگر خوب نباشد - که تا حدودی هست - بد قطعاً نیست. آدم باید تلاش کند همواره بهترین ها را داشته باشد، منتهی برای رسیدن به بهترین ها، یک گام هم نباید در بدراهه بگذارد. حق ندارد جز حق کاری کند. پس تلاش خوب است برای داشتن زندگی خوب، اما باید توجه داشت که وقتی برای آسایش جسم و آبروداری پیش مردم، چنین تلاش می کنیم برای رسیدن به آرامش جان و کسب آبرو در پیشگاه حضرت حق و ساختن خانه ای آباد که در شأن هویت عقیدتی ما باشد، چه باید بکنیم؟ وقتی برای خانه ای که حداکثر چند ده سال در آن خواهیم بود، این قدر می کوشیم، برای خانه ابدی چقدر باید تلاش کنیم؟ خب عقل حکم می کند، برای هر چیز به میزان ماندگاری اش تلاش کنیم، برای خانه این جهانی به یک اندازه و برای خانه آخرت به اندازه خودش. حالا با این نگاه، به نظر شما برای ساختن حرم مطهر ائمه بزرگوار(ع) چه قدر باید تلاش کنیم، حرمی که حرمت و هویتی و... خود ما هم به آن بسته است. حرمی که دل هایمان با آن گره خورده است و پس از طلوع آن در افق دیده، چشم ها بارانی می شود؟ راستی برای حرم مطهر حضرت علی، امام حسین، حضرت عباس، امام کاظم، امام جواد، امام هادی و امام عسکری علیهم السلام چه قدر باید هزینه کنیم؟ فکر می کنم، اهل بیت عشق، مردمان اهل ولایت این دیار، نه به مال که حاضرند به جان این حرم ها را بسازند، حاضرند به خون حرمت این حریم های ملکوتی را پاس بدارند و به هزار حسرت و دعا به امید روزی هستند که نه تنها حرم ائمه مدفون در عراق به شکوه حرم امام رضا(ع) باشد بلکه امکان ساختن حرم برای ائمه بقیع (علیهم السلام) نیز فراهم باشد. حرف مردم و دعای مردم این است. لذا معتقدم برای جمع آوری کمک مردم برای بازسازی عتبات عالیات باید اطلاع رسانی کرد، باید نشانی محل های جمع آوری کمک ها را به مردم گفت و مطمئن شان کرد که ریال به ریال آن صرف ساختن حرم می شود، آن وقت نیاز به این نخواهد بود و نیست که از مردم بخواهیم کمک کنند. عشق خود کار خویش را می کند، مطمئنم من، وقتی فرهاد برای رسیدن به شیرین کوه را از میان برمی دارد مگر می شود فرهادهای مومن برای رسیدن به عشقی چنین متعالی دست به تیشه تلاش و کمک نزنند؟ نه، من می گویم فقط باید آدرس ها را داد، مردم خود کمک می کنند.

 خراسان رضوی - مورخ سه‌شنبه 1391/07/18 شماره انتشار 18238 /صفحه اول

/ 0 نظر / 91 بازدید