سیگار خان دایی و نگاه کودک

آدم های خوب و آنانی که در نگاه مردم به ویژه خویشاوندان قابل احترامند و در چشم ها، عزیز نشسته اند، بیش از دیگران باید مراقب اعمال ، رفتار و گفتار خود باشند، چه داوری مردم و جامعه خویشاوندی درباره آنان مثبت است و این نگاه مثبت وقتی به بچه ها منتقل می شود آنان را به دیده یک الگو نگاه می کنند که «هر» رفتاری داشته باشند «حتما» خوب است و می شود آن را تکرار کرد. حال آن که بلندترین سدهای عالم هم گاه روزنه هایی دارند که اگر برای آن فکری نشود سد را با همه بزرگی اش با مشکل مواجه خواهد کرد. آدم های خوب هم اگر مراقب این منفذها و خط های سیاه نباشند کارکردی متضاد خواهند یافت.اجازه بدهید از ماجرایی بگویم که در چاردیواری یکی از بستگان اتفاق افتاد و همه ما را به تعامل واداشت. به این شرح که ما در خانواده، خویشاوندی داریم که برای همه عزیز است. از او خوب گفته شده است. جیب پرشکلات و لب پرخنده اش بچه ها را هم دور او جمع می کند، بچه ها هم فکر می کنند هر کار او انجام دهد خوب است پس ... چندی پیش یک پسرک 5-4 ساله از اقوام را دیدیم که فیلتر سیگار همان خویشاوند را برداشته و با همان سبک او به لب گذاشته و ... انگار سیگار می کشد! وقتی اعتراض کردیم که این چه کاری است؟ بچه با صداقت گفت: خب دایی سیگار می کشد... من هم می خواهم مثل دایی باشم... ترسیدیم از این موضوع و استدلال بچه و بعد به هزار زبان گفتیم درسته که «دایی» آدم خوبی است، اما همه کار آدم ها درست نیست بعضی وقت ها، آدم خوب ها هم اشتباه می کنند مثل همین سیگار کشیدن دایی... خب سیگار خوب نیست و شما هم نباید به آن دست بزنی و ... هزار حرف زدیم و هزار دلیل آوردیم اما از نگاه کودک می شد خواند که عمل دایی از صحبت های ما اثرگذارتر بوده است و ... لذا می گوییم همه باید مراقب رفتار خود باشیم. آنان که خوبند بیشتر باید مراقب باشند چون کار «بد» آن ها هم چون از یک آدم «خوب» سر زده، در نگاه برخی ها خوب جلوه می کند، پس هشدار...

خراسان - مورخ شنبه 1394/05/17 شماره انتشار 19038/صفحه3/خانواده/چاردیواری

/ 0 نظر / 89 بازدید