خدا قوت خبرنگار!

آمد به مهر، خنده هایش عطر آشنایی می داد و کلامش که بر صفحه کاغذ نوشته بود خود آشنایی بود.

او کلمات را چنین کنار هم چید که پیغام مهربانی و قدرشناسی مردم را به خبرنگاران بر ساند. خدا قوت خبر، خدا قوت خبرنگار، خدا قوت«خراسان جنوبی»! خدا قوت شمایانی که بی ادعا جان می دهید برای هدف، خدا قوت مردان گمنام، زنان بی نام، همه شمایانی که سربازان جبهه اطلاع رسانی هستید.

این خدا قوت به اضافه یک سلام که عطرش ماناتر از همه گل هاست تقدیم شما که چراغ کوچه های باور ما و زبان گویا و بی لکنت ما هستید. ما زندگی می کنیم اما شما خبرنگاران زندگی می سازید.

شما چشم می شوید به دیدن ما و حق ما، اما کم هستند چشمانی که شمایان را ببینند، پس من از طرف همه مردم می خواهم به شما سلام کنم. علیک شما را در واژه نگاری های روزنامه فردا خواهم خواند، من یک شهروندم اما با شما غریبه نیستم، می دانم سختی های کارتان را و می فهمم اگر خبرنگار به اندازه یک «اسم» دیده می شود دیگر تلاشگران عرصه رسانه همین قدر هم دیده نمی شوند، بچه های بخش های فنی، خدمات، چاپ، به ویژه موزعان روزنامه ها که اگر نباشند، صبحانه معرفت ما نمی رسد، اگر دیر بیایند سبد هزینه فرهنگی خانوار، بی نان بصیرت خواهد ماند و ...می دانم همه این ها را و به نمایندگی از همه مردمان می گویم خدا قوت خبرنگاران، رسانه نگاران، خدا قوت «خراسان جنوبی»، خدا قوت قهرمانان عرصه جهاد نرم. خدا قوت...

یک شهروند

خراسان جنوبی - مورخ شنبه 1393/05/18 شماره انتشار 18753/صفحه4/ویژه خبرنگار

/ 0 نظر / 87 بازدید