رسم قبیله ما را برای ترامپ تعریف کنید

یک قبیله ای داریم که گاه میان شان اختلاف می افتد و می‌شوند کارد و پنیر با یکدیگر. به قهر می نشینند و گاه حتی به دعوا هم بر می خیزند و این ماجرا گاه چنان داغ می شود که فکر می کنی بیگانه هم می تواند در این تنور برای خود نان دو رو برشته و خشخاشی بپزد اما... اما همه مردم منطقه می دانند و به تجربه هم دریافته اند این طایفه، اگر از یکدیگر یقه هم بدرانند، اگر چوب هم در سر همدیگر، خرد کنند،   همین که پای یک غریبه به میان آید، همین که بیگانه ای بخواهد به احدی از افراد این قبیله، چپ نگاه کند، یک دفعه همه، قهر ها را از یاد می برند . رقابت ها را فراموش می کنند و پشت به پشت هم می دهند و برای دعوا، آستین های خود را بالا می زنند. حتی زن ها هم چادر به کمر بسته، چوب به دست می آیند برای مقابله با بیگانه. اصلا انگار نه انگار که تا ساعتی قبل، قهر بودند!...من گاهی ماجراهای ملی را که نگاه می کنم، یاد آن قبیله محترم می افتم. یاد آنان را که مرور می کنم، خود را در جمع مردم ایران، همه مردم ایران می بینم چه به هر دلیل سنجیده یا نسنجیده، درست یا غلط، گاه بر روی هم پنجه می کشیم. مشت می شویم بر یقه هم. زخم می زنیم به یکدیگر اما اگر بیگانه ای به هر کداممان چپ نگاه کند، چشمش را درمی آوریم. این جناح و آن جناح هم ندارد. اتفاقا اولین سیلی را کسی می زند که بیگانه حواسش به او نیست. حتی کسی که اجنبی فکر می کند با او سمپاتی دارد! این را یک نفر برای ترامپ، برای تازه به دوران رسیده های سیاست آمریکا، مطابق فهم‌شان تشریح و تفسیر کند که ایرانی جماعت حتی اگر میان خود هزار شقه هم باشد- که نیست الحمدلله- نام نحس شیطان بزرگ که به میان آید، همه نه ، صف واحد، که فراتر از آن، « ید واحد» می شویم و بر گونه بد خواه  بد اندیش می نشینیم. زن های مان هم کمر همت می بندند و در کنار مردان، حتی جلوتر از آن ها، استخوان می شکنند از قلم پایی که بخواهد از خط، بچرخد.  ما « با هم » هستیم. برای هم جان می دهیم حتی وقتی با هم اختلاف داشته باشیم.  این ها برش هایی است از مردم شناسی ایرانی که معلوم نیست امثال ترامپ و نوکیسه های سیاست آمریکا چقدر از آن را می فهمند؟! مهم هم نیست، مهم یاد آوری این خصلت درس آموز است برای خودما تا حواس مان جمع یکدیگر باشد والا، سبک مغزان دلال آمریکایی، به فصل پشیمانی خواهند فهمید که اوضاع از چه قرار است. خواهند فهمید، سپاه یعنی همه ایران و همه ایران یعنی سپاهی که سبز می پوشد و ریشه هایی سرخ دارد که در زمین کربلا ، استوار شده است. خواهند فهمید خلق و خوی طایفه ما، خصلت ماندگار همه وطن ماست....

 خراسان / شماره : 19658 / یکشنبه ۲۳ مهر-۱۳۹۶/ صفحه 16/ بدون موضوع

http://khorasannews.com/?nid=19658&pid=16&type=0
/ 0 نظر / 100 بازدید